از انواع مجازی‌ سازی می‌ توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • سرور
  • فضای ذخیره‌سازی
  • شبکه
  • برنامه
  • دسکتاپ

مجازی سازی سرور:

مجازی سازی سرور (که مجازی سازی سخت افزاری هم می گویند) امروزه بهترین راه برای مجازی سازی سخت افزاری می باشد. سخت افزارهای کامپیوترهای قدرتمندX86 امروزه، برای اجرای یک سیستم عامل و یک برنامه طراحی شده اند. با این کار اکثر ماشینها بدون آنکه چندان مورد استفاده قرار بگیرند به حال خود رها شده اند). مجازی سازی این امکان را می دهد تا چندین ماشین مجازی بر روی یک ماشین بکار گرفته شوند. و منابع آن تک ماشین را در چندین محیط به اشتراک بگذارند. ماشینهای مجازی متفاوت می توانند سیستم عاملها و کاربردهای مختلفی را بر روی همان کامپیوتر فیزیکی اجرا کنند. شکل ۱-۲ نشان می دهد که چگونه یک سرور مجازی شده بدون مجازی سازی به یک سیستم می نگرد.

مجازی سازی ذخیره کننده ها:

مجازی سازی ذخیره کننده ها به دید جزئی، منطقی در حافظه ها اشاره می کند. با این روش می توان راهی برای کاربران یا برنامه ها بوجودآورد تا بدون آنکه نیاز باشد که بدانند این داده ها چگونه و یا کجا به صورت فیزیکی ذخیره می شوند و یا مدیریت می شوند، آنها را ذخیره کنند. با این روش می توان داده را در محیطی ذخیره کرد که بتوان آنها را بین چندین سرور مختلف به اشتراک گذاشت، و اگر این حافظه ها را استخری در نظر بگیریم که پایانی برای آن نباشد، می توان آنها را در درون این لایه مجازی سازی به راحتی مشاهده کرد و آنها را مدیریت کرد. مجازی سازی حافظه ها باعث می شود این نکته که حافظه ها در درون یک سازمان مجزا از یکدیگر هستند نادیده گرفته شوند و همه در چشم کاربر حافظه ای یکدست و به چشم آیند. مجازی سازی فرایند پیچیده یافتن جایی که داده ها باید ذخیره شوند را پنهان می کند و هر جا که کاربر نیاز داشت آن را باز می گرداند و نمایش می دهد.

معمولاً، مجازی سازی حافظه ها به شبکه های با حافظه های بزرگتر (SAN) مربوط می شود، اما این فرآِند برای پارتیشن بندی حافظه کامپیوترهای دسک تاپ و RAID نیز کاملاً مناسب و کاربردی است. سرمایه گذاری ها و کسب و کارهای خیلی بزرگ نیز از این تکنولوژی های SAN نیز فوائد بسیاری نصیبشان شده است، بطوریکه ذخیره سازی دیگر از بند سرورها رها شده و مستقیما به شبکه وصل شده اند. چنانچه ذخیره سازی در شبکه صورت بگیرد، SANها تخصیص دهی منابع ذخیره کننده را مقیاس پذیر و انعطاف پذیر، پشتیبان گیری کارها و ذخیره سازی بیشتر را موجب می گردند.

مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه احتمالا ابهام انگیزترین مجازی سازی در بین تمام مجازی سازی هاست. انواع مختلف مجازی سازی شبکه وجود دارد که به اختصار در اینجا توصیف می شود:

  • یک VLAN نمونه ساده ای از یک مجازی سازی شبکه محسوب می گردد. VLAN موجب می گردند که یک LAN به چندین قطعه تقسیم شود و در چندین دامین پخش شوند. VLANها بر روی یک سوئیچ و به صورت پورت به پورت تعریف می شوند. به همین دلیل، می توان به پورت ۱-۱۰ VLAN1 و ۲۰-۱۱ VLAN2 دسترسی پیدا کرد. نیازی نیست که پورتهای یک VLAN مجاوره مدیریت باشند. از انجا که این قطعه بندی دیجیتالی است و نه فیزیکی، ایستگاههای کاری متصل به پورتها نباید با یکدیگر به کار گرفته شوند، و کاربران طبقات مختلف یک ساختمان یا ساختمانهای مختلف باید به یکدیگر وصل شوند تا یک LAN ایجاد کنند.
  • روتینگ و فورواردینگ مجازی (VRF) که در شبکه های MPLS استفاده می شوند، از نمونه های مختلفی در جدول روتینگ استفاده می کنند تا بتوانند در یک زمان در یک روتر به حیات خویش ادامه دهند. این کار موجب بالا رفتن توان عملیاتی با بهره گیری از مسیرهای شبکه ای که قطعه بندی شده است می گردد بدون انکه از دستگاههای متعددی استفاده کند. از آنجا که این ترافیک قطعه بندی شده، VRF نیز امنیت شبکه را افزایش داده و می تواند نیاز به رمزدار کردن یا authentication آن را حذف کند.
  • نوع دیگر مجازی سازی شبکه، تجمیع دستگاههای متعدد لایه شبکه دریک فضای مجازی می باشد. نمونه این تجمیع VSS (سیستم سوئیچینگ مجازی) برای سوئیچ های catalyst 6500 می باشد. این سیستم ترکیب مجازی دو شاسی جداگانه در یک سوئیچ بزرگتر و سریعتر catalyst می باشد.
  • مفهوم دستگاه مجازی (VDC)، که به معنی مجازی سازی دیتا سنتر می باشد، را می توان برای مجازی سازی خود دستگاه استفاده کرد. که سوئیچ فیزیکی را مانند دستگاههای دیجیتالی چندگانه می توان استفاده کرد. در آن VDC، می توان مجموعه منحصر بفرد و مستقل VLANها و VRFها را انتخاب کرد. هر VDC می تواند پورتهای فیزیکی مربوط به خود را داشته باشد. بنابراین، به داده های سخت افزاری این امکان را می دهد تا به همان صورت مجازی سازی شوند. هر VDC برای کاربران متصل یک دستگاه منحصربفرد خواهد بود.
  • شبکه های مجازی (VN) ها شبکه هایی مبتنی بر کامپیوتر بوجود می آورند که حداقل بخشی از آن در لینکهای VN وجود دارند. یک لینک VN تنها یک اتصال فیزیکی بین دو منبع نیست، و با روشهای مجازی سازی شبکه پیاده سازی می گردد. تکنولوژی لینک VN سیسکو برای پل سازی بین سرورها، حافظه ها و دامین های مدیریت شبکه بوجود آمد، تا موجب شود تغییرات یک محیط با دیگر محیطها ارتباط برقرا می کند و بر روی انها اثر می گذارد. مثلاً، زمانی که یک مشتری در محیط VMware vSphere از vCenter استفاده می کند تا برای انتقال یک VM از یک لایه فیزیکی به یک لایه فیزیکی دیگر، VMotion را بکار گیرد، این رویداد به شبکه دیتا سنتر و SAN ارسال می شود، و پروفایل شبکه مربوطه و حافظه آن بت VMمنتقل می شود.

مجازی سازی دسکتاپ 

راه‌اندازی Desktop به‌عنوان یک سرویس مدیریت‌شده به شما این امکان را می‌دهد تا شما بتوانید سریع‌تر به تغییرات موردنیاز و همچنین فرصت‌های به‌دست‌آمده پاسخ دهید. شما می‌توانید به‌راحتی با انتشار سریع نرم‌افزارها و یا دسکتاپ های مجازی برای شعبات دیگر سازمان، کارکنان خارجی و کاربران تلفن‌های همراه چون iPad و Android از هزینه‌های مصرفی بکاهید.